Uit je hoofd in je lijf zakken, via de adem.
Zielsrust | Adem- en lichaamswerk
Uit je hoofd in je lijf zakken, via de adem.
Bij Zielsrust vertrekken we vanuit een holistisch mensbeeld waarbij lichaam, ziel, emoties en sociale connecties onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn én elkaar beïnvloeden.
Als verpleegkundige met een grote liefde voor paarden heb ik een mooie “toolbox” aan kennis, kunde en ervaringen verzameld om jou te helpen stress, spanning en angst te verminderen. Want… Als je bezig op automatische piloot leeft, dan is er geen ruimte om te helen. Wanneer je in overlevingsmodus zit, dan is er geen ruimte om te groeien.
Jammer genoeg leven we in een maatschappij die ons leert om “sterk” te zijn. Die vraagt om meer, beter, … Die vraagt om door te blijven gaan. Je hoofd zit vol en je lijf houdt alles bij. De stress, de spanning, de emoties, de ervaringen. Alles is met elkaar verbonden en het is onmogelijk om kleine stukjes los te koppelen en louter daaraan te werken.
Bij Zielsrust mag je uit je hoofd stappen, weer in je lijf zakken, veilig vertragen en weer verbinden. Met jezelf en het geheel waar je deel van uit maakt.
🩷 Van mijn hart naar het jouwe 🩷
Ik ben geen veilige haven geworden omdat het goed en fancy klinkt, wel omdat ik zélf heb gezeten waar jij nu misschien zit. In het donker, op zoek naar een lichtpuntje.
Ze zeggen dat tijd alle wonden heelt, maar… Tijd maakt niet vanzelf ruimte om te helen. Die ruimte mag je nemen. En vandaag hou ik ruimte voor jou. Voor wie niet weet waar te beginnen, maar wie wel voelt: ik wil niet meer alleen…
Veel liefs, Sylvie. 🩷
In mijn blog neem ik je mee doorheen stukjes van mijn eigen reis. Geen tips & tricks, maar
eerlijke stukken over voelen, vallen en weer opstaan, groeien en thuiskomen. Rauw en puur.
Kleine mijmeringen, grote inzichten, recht uit het leven geschreven.
Verlies verzacht niet met de tijd, wel met aandacht, aanwezigheid en liefde. Het is straks 18 jaar geleden dat mijn vader veel te vroeg en geheel onverwacht overleed. En weet je… Sindsdien is alles anders. Geen jaar was nog hetzelfde en toch keerde elk jaar hetzelfde terug. Op het einde van de zomer, wanneer de …
De laatste tijd ervaar ik een drempel om te delen. Er zijn 101 dingen gaande en ik weet niet waar ik moet beginnen, dus deel ik maar niks… Daar waar ik me vroeger kon verliezen in het schrijven van social media posts, teksten en het vinden van de juiste foto’s. Daar voelt het nu leeg. …